Mario Lobo Zagalo, jedna od najvažnijih ličnosti u istoriji brazilskog fudbala, preminuo je jutros u 92. godini. U poodmaklim godinama Zagalo je bio lošeg zdravlja već neko vreme. U septembru prošle godine proveo je dvadesetak dana u bolnici zbog infekcije urinarnog trakta, a pred Novu godinu ponovo je hospitalizovan usled zatajenja većeg broja organa, javljaju brazilski mediji.

Stari vuk, kako su ga mediji oslovljavali maltene pola veka, učestvovao je na sedam Mundijala u različitim ulogama. Kao igrač, selektor, pomoćnik, koordinator. Jednom finalu čak je prisustvovao kao redovan vojnik. Bilo je to za 1950, kada je Brazil doživeo jedan od najvećih poraza u istoriji, onaj od Urugvaja.

Zagalo je dvostruki osvajač Svetskog prvenstva kao igrač - 1958. i 1962. godine. U oba slučaja bio je član prve postave. U Švedskoj je činio čuvenu navalnu petorku sa Didijem, Peleom, Vavom i Garinčom (po mnogima najbolju u istoriji fudbala), dok je četiri godine kasnije u Čileu mesto povređenog Pelea zauzeo Amarildo.

U finalu protiv Šveđana, u velikom slavlju od 5:2, postigao je četvrti pogodak. U finalu '62. protiv Čehoslovačke nije uspeo da se upiše u strelce, ali je bio jedan od najboljih na terenu.

Kada je 1970. u Meksiku kao selektor postao prvak sveta imao je samo 38 godina i postao prvi čovek sa Zlatnom boginjom i kao igrač i trener. Na idućem šampionatu u Nemačkoj Selesao se nije najbolje proveo, završio je takmičenje u ranoj fazi, nakon čega je dobio otkaz.

Četvrtu zlatnu medalju sa Mundijala Zagalo je doneo 1994, kada je bio koordinator i prvi savetnik Karlosa Alberta Pereire. U Francuskoj četiri godine kasnije ponovo je bio glavnokomandujući, vodio onaj strašan sastav sa Ronaldom, Rivaldom, Kafuom, Robertom Karlosom, Dungom, Bebetom i ostalima, međutim u finalu mu se isprečio domaćin i onaj misteriozni problem koji je Zuba imao noć pred meč sa Francuzima.

Sedmo učešće na najvećim smotrama zabeležio je u Nemačkoj 2006, ponovo kao koordinator i savetnik. Bilo je to ujedno i njegovo poslednje angažovanje u nacionalnom timu.

Kao igrač branio je boje Flamenga i Botafoga. Sa crno-belima je čak dolazio u Beograd i igrao protiv Crvene zvezde početkom šezdesetih. Kasnije je trenirao oba kluba, kao i brojne druge - Vasko da Gamu, Fluminense, Al Hilal...

Ostaće večno upamćen kao čovek koji se pojavio na sedam Mundijala i u pet navrata bio finalista. Plus ono što je odgledao sa terena, u uniformi...

Zanimljivo je i to što jedni stručnjaci tvrde kako je najbolji tim svih vremena bio onaj brazilski iz 1958. Drugi se, opet, kunu u onaj iz 1970, kada su Peleu pridodati Rivelino, Žairzinjo i Tostao. Zajednički imenilac za oba jeste Mario Lobo Zagalo.

U jednom je igrao, drugi vodio sa klupe.

Pa ako kod nekoga status legende nije sporan, onda je to brazilski Star vuk...

komentari

Najnovije vesti

Komentari na vest

Stari vuk prestao da zavija: Preminuo Lobo Zagalo, četvorostruki osvajač Mundijala

Uživo

Fudbal

Tenis

Kosarka

Najava mečeva